Ah İstanbul İstanbul

0
72

Her zaman bir hikayesi olan ve beğensek de, beğenmesek de vazgeçemediğimiz uğruna şarkılar bestelenen, hayallerle ve umutlarla, yerini yurdunu terk edip gelenlerin büyülü şehri İstanbul.

Gecesi başka, gündüzü başka.

Emirgan, Galata, Beyoğlu, Üsküdar, Bebek, Tarabya, Çengelköy, Rumeli Hisarı, Beykoz, Eminönü, Kuzguncuk… Her semti yaşanacak ayrı bir güzellik, ayrı bir değer.
2010 yılında, Avrupa Birliği tarafından Avrupa Kültür Başkenti ünvanını alan İstanbul, etnik ve dinsel kimliklerin içi içe yaşadığı bir kültür şehridir.

Fakat, zaman her şeyi olduğu gibi İstanbul’u da öyle bir değiştirmiş ki, bunu eski fotoğraflara bakınca görebiliyoruz. Değişim sadece mekanlar da değil, ulaşım araçlarında, insanlarda, araç, gereçte kısaca herşeyde olmuş.

Mesela, terk edilen ya da terk edilmek zorunda bırakılan insanların gecekondularının yerini, lüks konutlar almış durumda. Oteller, camiler, kışla, avm ler, metro metrobüs, köprü, havaalanları ve kentsel dönüşüm gibi faktörler de değişimi hızlandıran unsurların içinde bulunmaktadır.
E ne yapalım bizde bu değişime ayak uyduracağız, ya da bir kısım insanların yaptığı gibi Ege ye gideceğiz…

KISACA, İSTANBUL BİTTİ, ADI KALDI YADİĞAR…

ORHAN VELİ KANIK (1914-1950)
İstanbul’u Dinliyorum
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzğar esiyor,
Yavaş, yavaş sallanıyor,
Yapraklar, ağaçlarda,
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.

CEVAPLA

Please enter your comment!
Please enter your name here